Advertisements

บทวิจารณ์: KAAN การเดินทางสู่โลกวรรณคดีไทยมหัศจรรย์ใหม่อีกครั้ง

รอบ 20.00 น. วันเสาร์ที่ 13 พฤษภาคม 2560

โรงละครดีลักษณ์ ซินีมาติก เธียเตอร์ พัทยา

(บทความสปอนเซอร์)

 

เรื่องราวของ “คาน” (KAAN) การแสดงสดด้วยรูปแบบสื่อผสมชุดใหม่ที่พัทยา ผลงานการสร้างของปัญจลักษณ์พาสุข บริษัทที่มีเหล่าทีมงานจีดีเอชมาร่วมลงทุน เล่าถึงเด็กหนุ่มที่มีชื่อเดียวกับชื่อการแสดง ผู้ที่เบื่อกับการอ่านวรรณคดีไทยแบบเดิมๆ ในห้องสมุด และชอบเล่นโทรศัพท์มือถือมากกว่า จนเมื่อบรรณารักษ์นำหนังสือเล่มยักษ์หน้าตาประหลาดที่มีชื่อเดียวกับเขามาให้อ่าน การเปิดหนังสือเล่มนั้นได้ทำให้รูปปั้น “กบิลปักษา” ของห้องสมุดกลับมามีชีวิต แล้วทั้งคู่ก็ถูกดูดสู่โลกในหนังสือที่เป็นเหตุการณ์สำคัญๆ ในนิทานพื้นบ้านและวรรณคดีไทยหลายเรื่อง ทั้งพระอภัยมณี, กินรี, เมขลา-รามสูร, สังข์ทอง, ไกรทอง และรามเกียรติ คานกับกบิลปักษาต้องผจญภัยไปพบกับทั้งยักษ์, สัตว์ในวรรณคดี, ชาละวัน และอีกมากมาย โดยทางเดียวที่จะกลับออกมาได้ก็คือการตามหากุญแจที่ใช้ไขเปิดหนังสือเล่มนั้น

แม้เรื่องราววรรณคดีไทยและนิทานพื้นบ้านเหล่านั้นเคยถูกดัดแปลงมาแล้วซ้ำๆ ทั้งในรูปแบบของโขน ลิเก ละครเวที ละครทีวีจักรๆ วงศ์ๆ และภาพยนตร์ แต่ผู้สร้าง “คาน” ที่มีปวีณ ภูริจิตปัญญา จากหนัง “บอดี้ ศพ 19” มารับหน้าที่กำกับ และมียงยุทธ ทองกองทุน มารับหน้าที่โปรดิวเซอร์ ก็บอกเราว่าการแสดงอันตระการตาที่โรงละครแห่งใหม่ที่พัทยานี้ จะเป็นการพาเราเดินทางสู่โลกอันมหัศจรรย์แห่งใหม่แบบที่ไม่เหมือนใครมาก่อน และพวกเขาก็ทำได้อย่างที่รับปากไว้ เราเพลิดเพลินเจริญตาและตื่นตาตื่นใจไปกับโลกในวรรณคดีไทยที่ถูกเนรมิตขึ้นใหม่นี้ตลอด 90 นาที และมีความแปลกใหม่เหมือนเราเพิ่งได้สัมผัสครั้งแรกจริงๆ แต่สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกมหัศจรรย์ยิ่งกว่าคือเวทย์มนต์ที่พวกเขานำมาใช้เนรมิตการแสดง ที่ดึงพลังความสามารถของมนุษย์ พลังกาย พลังใจ พลังความคิดสร้างสรรค์ มาผสมผสานกับเทคโนโลยีอันล้ำสมัยได้อย่างค่อนข้างกลมกลืน และน่าอัศจรรย์ เป็นประสบการณ์ที่ควรได้ชมมากกว่าหนึ่งครั้งจริงๆ

แต่ละชุดของการแสดงใช้สื่อผสมหลายหลากในการเล่าเรื่อง ที่มีทั้งการฉายภาพยนตร์ด้วยความคมชัดสูงในระบบหลายจอ คล้าย Screen X มาผสมผสานกันอย่างสอดคล้องกับการแสดงที่มีตั้งแต่ละครเวที, จินตลีลา, ระบำรำฟ้อนในรูปแบบต่างๆ, กายกรรมห้อยโหนโจนทะยาน, ละครสัตว์ และการแสดงสตันท์โชว์อันผาดโผน ที่ผ่านการฝึกซ้อมมาเป็นอย่างดีและยาวนาน ใส่ลูกเล่นของระบบละครเวทีอันทันสมัยและไฮเทคระดับโลก ตั้งแต่หุ่นยนต์และหุ่นเชิดขนาดมหึมา, แสงสีอันวิจิตร, ประตูกลกับกลไลชักลอกอันทันสมัย จนเกิดเป็นการแสดงที่เต็มไปด้วยพลัง มีชีวิตชีวา สนุก น่าตื่นเต้น และอลังการ

มนต์ขลังของการแสดงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่นาทีที่คานถูกดูดเข้าสู่โลกของวรรณคดีไทย ที่คานหล่นไปเกาะบนหลังของม้านิลมังกรที่สุดสาครขี่ทะยานมาในการแสดงชุดแรก การใช้มิติลวงตาของจอภาพยนตร์แบบหลายจอทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนได้เหาะลัดเลี้ยวไปบนท้องฟ้าผ่านหุบเขาและท้องทะเลไปกับคาน แล้วค่อยเข้าสู่เรื่องราวของพระอภัยมณีที่ล่องเรือลำใหญ่ไปบนนาวากับเหล่ากลาสีที่ออกมาแสดงลีลาโหนบาร์แสดงความแข็งแรงของมนุษย์ประกอบเพลงอันคึกคัก แล้วพบกับไคลแม็กซ์สำคัญที่เป็นการเผชิญหน้ากับนางยักษ์ผีเสื้อสมุทรที่ผุดขึ้นมาจากใต้ทะเล และรู้สึกเสมือนจริงไปด้วยเทคนิคการฉายภาพยนตร์

ชุดที่สองของการแสดงเป็นเรื่องราวของกินรี ในป่าหิมพานต์ ที่จุดเด่นอยู่ที่กายกรรมปีนและโหนผ้าของเหล่านักแสดงหญิงที่ทั้งอ่อนช้อยและแข็งแรง เพิ่มความพิศดารไปด้วยหุ่นสัตว์หิมพานต์นานาชนิด ตบท้ายด้วยการร่วมผจญภัยไปกับคานเพื่อช่วยเหลือเหล่ากินรีให้พ้นจากพรานป่าใจร้าย ตามมาด้วยชุดที่สามเป็นเรื่องราวของเมขลา-รามสูร ที่อาจดูห้วนไปหน่อย แต่ก็มีจุดเด่นที่ฉากสายฟ้าจากเทสลาคอยน์ที่ออกมาฟาดฟันกันกลางเวที และหากคุณชอบบรรยากาศการแสดงแบบคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ด การแสดงในชุดที่สี่ที่นำฉากเลือกคู่ของรจนาในวรรณคดีสังข์ทองจะช่วยให้คุณครื้นเคริงบันเทิงใจและอยากลุกขึ้นมาเต้นไปด้วยกันกับนักแสดงที่มีทั้งคน, ม้า และช้าง การแสดงชุดนี้ยังมีจุดเด่นอยู่ที่เครื่องแต่งองค์ต่างๆ ที่นำศิลปะไทยมาประยุกต์ได้อย่างพิศดาร วิจิตร และอลังการ

การแสดงที่ผมชอบสุดคือชุดไกรทองอันเป็นชุดที่ห้าและน่าจะเป็นการแสดงที่พีคที่สุดของทั้งหมด เริ่มต้นจากการพาเราไปอยู่ในบรรยากาศใต้ท้องน้ำด้วยหลากเทคนิคที่เอามาใช้ผสมกัน ชวนให้ตื่นตาตื่นใจและทำให้รู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็กที่ได้เข้าไปในสวนสนุกเป็นครั้งแรก ก่อนที่จะสร้างความฮือฮาด้วยการแสดงของสองนักแสดงในอ่างน้ำใส ผู้ชมพากันปรบมือไปกับลีลาอันน่าทึ่ง เย้ายวน และเซ็กซี่ จากนั้นก็เข้าสู่ความสนุกเร้าใจกับลีลาการโชว์การต่อสู้และตีลังกาผาดโผนของไกรทองกับเหล่าสมุนชาละวันราวกับกำลังนั่งดูองค์บากแบบสดๆ

การผจญภัยของคานจบลงที่ฉากธรรมาธรรมะสงครามระหว่างกองทัพพระรามพระลักษณ์และทหารวานร กับทศกัณฐ์กับกองทัพยักษ์ที่นำโขนมาประยุกต์ประกอบกับเทคนิคหุ่นยนต์แบบทรานส์ฟอร์เมอร์ส ชุดเกราะที่ตัวละครสวมใส่ดูยิ่งใหญ่และทำให้เรารู้สึกเหมือนเข้าสู่ฉากในหนังซูเปอร์ฮีโร่

นอกจากความทันสมัยในเรื่องของเทคนิคการนำเสนอแล้ว การดัดแปลงบางส่วนของเนื้อเรื่องก็ทันสมัย ให้ข้อคิดเรื่องการเสียสละและความสามัคคี เป็นต้นว่าการเสียสละของเงาะป่าที่ทำให้เขากลายร่างเป็นพระสังข์เกราะทอง หรือการรวมพลังของเหล่าสัตว์ป่าหิมพานต์เพื่อสู้กับการรุกรานของพรานป่าเป็นต้น แต่การที่การแสดงหวังผลที่จะดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติด้วยอาจจำเป็นต้องให้ข้อมูลเกี่ยวกับเนื้อเรื่องดั้งเดิมมากกว่านี้เพื่อให้สามารถติดตามเรื่องราวไปได้อย่างเข้าใจ อาจเป็นในรูปแบบของเพลย์บิลล์หรือบอร์ดในโรงละครที่แยกต่างหากก็ได้ เพราะวรรณคดีเหล่านี้ไม่ได้เป็นที่รู้จักแพร่หลายเหมือนเทพนิยายของตะวันตกที่ผ่านการสร้างเป็นหนังฉายทั่วโลกมาก่อน เช่นการแสดงในชุดเมขลา-รามสูร ที่นักท่องเที่ยวอาจนึกไม่ออกว่ากายกรรมในลูกทรงกลมที่ลอยไปมาคือลูกแก้วของเมขลา

แต่ทั้งหมดทั้งมวลแล้ว ที่เหนือกว่าความตระการตา ความไฮเทค และความยิ่งใหญ่ของการแสดงก็คือความทุ่มเท ความรู้สึกอยากโชว์ ความดีใจ ตื่นเต้นและภูมิใจที่ได้นำเสนอ ความอยากให้ผู้ชมได้มีความสุขของนักแสดงบนเวที มันมีคำกล่าวว่าผู้ชมสามารถสัมผัสหรือรู้สึกถึงรังสีของความรู้สึกจากนักแสดงบนเวทีได้ และเรารู้สึกว่าทุกการกรีดกราย ทุกการผายมือ ทุกการโลดโผนของนักแสดงทุกคนตะโกนบอกเราว่า “คอยดูฉันนะ ฉันจะปล่อยของออกไปอย่างเต็มที่ ฉันฝึกฝนมานานและฉันอยากให้คุณได้เห็นมันเต็มทีแล้ว และฉันหวังว่าคุณจะต้องสนุกและมีความสุขไปกับมัน” เวทย์มนต์นี้จากบรรดานักแสดงทุกคนเหมือนมวลพลังของความสุขก้อนใหญ่ที่เราได้รับอย่างเต็มๆ และทำให้เรามองข้ามบางส่วนที่อาจคิวไม่แม่นพอ ไม่คมชัดพอ ยังไม่เข้าฝักพอไปได้ และอยากยืนลุกขึ้นปรบมือให้หลังจากการแสดงจบลง ซึ่งเราหวังว่าพวกเขาทุกคนจะรักษาความรู้สึกแบบนี้ไปได้ทุกรอบ

ผู้ชมสามารถติดต่อจองบัตรและตรวจสอบรอบการแสดงได้ที่ www.kaanshow.com หรือโทร 02-029-0092

(ภาพประชาสัมพันธ์และตัวอย่างการแสดงอยู่ที่ด้านใน)

Read more of this post

Advertisements

Guardians of the Galaxy Vol.2 – ในความเห็นของคุณ

Guardians of the Galaxy Vol.2 ได้คะแนนจากการประเมินของ Rotten Tomatoes อยู่ที่ 7.1/10 ครับ มีนักวิจารณ์ชอบ 82% ซึ่งความเห็นโดยรวมบอกว่าหนังบันเทิง และสนุก แต่ยังสู้ภาคแรกไม่ได้ แต่สำหรับผมแล้ว ผมชอบภาคนี้มากกว่าภาคแรก

ภาคแรกพูดถึงการที่กลุ่มคนแปลกแยกในสังคมมารวมตัวกันเพื่อทำความดี มันมีความเป็นเอกภาพของเนื้อเรื่อง ภาคนี้แม้ขาดความเอกภาพนั้น แต่ทุกเส้นเรื่องของตัวละครเกื้อหนุนกันในที่สุดในประเด็นเรื่อง “ครอบครัว” ทั้งความสัมพันธ์แบบพี่กับน้อง, พ่อกับลูก และการที่คนแตกต่างกันมาอยู่ร่วมกันก็ต้องปรับและทำความเข้าใจกัน มันเป็น”หัวใจ”ของหนังที่มากกว่าเรื่องราวการผจญภัยทั่วๆ ไป และสิ่งนี้แหละที่จำทำให้ภาคนี้กลายเป็นที่จดจำ ฉากบู๊ ฉากเทคนิคพิเศษ เป็นอะไรที่เราอาจรู้สึกกับมันได้น้อยลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่ความเป็นดราม่าของหนังจะอยู่กับเรานานกว่า

หนังนำแสดงโดย คริส แพรตต์, ซูอี้ ซัลดานา, แบรดลี คูเปอร์, วิน ดีเซล, เดฟ บาติสตา, ไมเคิล รู้กเกอร์, ทอมมี แฟลนาแกน, พอม คลีเมนเทียฟ, ฌอน กันน์, แคเรน กิลเลียน, เกลน โคลส, ซิลเวเตอร์ สตอลโลน และ เคิร์ต รัสเซล เข้าฉายแล้วในบ้านเราครับ

มาใส่ความเห็นกันครับ

Read more of this post

Fast and Furious 8 – ในความเห็นของคุณ

จากการประเมินคะแนนของ Rotten Tomatoes หนัง Fast and Furious 8 ได้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 6.1/10 และมีนักวิจารณ์ชอบ 65% ซึ่งแม้จะอยู่ในแดนบวก แต่คะแนนก็ยังถือว่าน้อยกว่าภาค 6 และ ภาค 7 แต่สำหรับผมแล้ว มองว่าหนังสนุกที่สุดในบรรดาสามภาคล่าสุด เหตุผลหนึ่งก็คือ การไล่ระดับความสนุกของหนังที่ความแรงพุ่งขึ้นตลอด และมีฉากบู๊สุดท้ายที่สนุกที่สุดกว่าทั้งหมดในสามภาคหลัง ขณะที่ภาค 6 กับ 7 ผมมองว่า หนังมีฉากบู๊กลางเรื่องที่สนุกกว่า แต่มาลดความแรงลงในฉากบู๊ไคลแม็กซ์

โครงเรื่อง 3 ภาคหลังมีความคล้ายกันอยู่ในแง่การค่อยๆ มีภารกิจโจรกรรมไปทีละอย่าง แต่ภาค 8 ตื่นเต้นที่สุดเพราะรายละเอียดใหม่ โดยการให้ทั้งหมดที่เคยเป็น”ครอบครัว”เดียวกันมาปะทะกัน และหนังยังใส่เซอร์ไพรส์ต่างๆ ไปตลอดทุกช่วงภารกิจ มีการพลิกผัน มีนักแสดงรับเชิญที่มาสร้างสีสัน มีมุขตลกแบบ sitcom มาช่วยให้หนังฮาเป็นระยะๆ

การได้ชาร์ลีซ เธอรอน มารับบทตัวร้าย และการมารับเชิญของเฮเลน เมียร์เรน ยังทำให้หนังสนุกขึ้นมาก เพราะนักแสดงระดับคุณภาพขนาดนี้สามารถทำให้บทที่ดูธรรมดาๆ มีความลึก มีความพิเศษ และชวนติดตามครับ

หนังทำรายได้เปิดตัววันแรกในบ้านเราเฉพาะกรุงเทพและปริมณฑลไปเกือบๆ 40 ล้านบาท เป็นการทำรายได้เปิดตัววันแรกที่ชนะภาคที่แล้ว หนังน่าจะสร้างสถิติใหม่อะไรแน่ๆ ทั้งในบ้านเราและในการฉายทั่วโลกครับ

ชมหนังกันแล้วเป็นยังไงบ้าง มาใส่ความเห็นกัน

Read more of this post

Review: เชงเม้ง (Cheng Meng the Play)

credit: A Theatre Unit

ชงเม้ง (Cheng Meng the Play)
โดย A Theatre Unit
รอบวันที่ 24 มีนาคม 2560
สถานที่ Cho Why

ถ้าไม่มีประเพณีแล้วเราจะเป็นยังไง” นั่นคือคำถามในใจของ “ชุน” (จิรายุ พัชรศักดิ์มงคล)ตัวละครเอกของละครเวที “เชงเม้ง” ที่ตั้งคำถามถึงประเพณีต่างๆ ที่ครอบครัวของเขายึดถือปฏิบัติมาทุกปี ที่เขามองว่าไม่เข้ากับรูปแบบชีวิตคนรุ่นใหม่ของเขา หรือไม่ตรงกับอุดมการณ์ของเขา และเขาก็อยากออกไปตั้งครอบครัวของเขาเองกับผู้หญิงที่เขากำลังจะมีลูกด้วย ทิ้งทุกคนและทุกอย่างของครอบครัวที่เขาอยู่มาตั้งแต่เกิดไว้เบื้องหลัง แต่เมื่อถึงคืนก่อนวันเชงเม้งที่ทุกคนมาช่วยกันพับกระดาษเงินกระดาษทอง และเตรียมพร้อมสำหรับพิธีในวันรุ่งขึ้น ชุนก็ได้ข่าวว่า “อาเฮีย” พ่อของเขา หัวเรือใหญ่แห่งกิจการกงสีประจำตระกูลได้เสียชีวิต เขาก็อยากบอกความในใจที่ปิดบังนี้ไว้มานาน แก่สมาชิกครอบครัวที่เหลืออยู่ อันได้แก่ “ซ้อหลี” (ณัฐญา นาคะเวช) ผู้เป็นน้าสะใภ้, “วิทย์”(ธำรงค์ เดชธรรมธร) ญาติผู้น้อง และ “แปะ” (ขรรค์ชัย กลีบการะเกต) คนสนิทที่มาคอยช่วยเหลืองานของครอบครัว แต่ก็ปรากฏว่าทุกคนก็ล้วนมีความลับให้ชวนทึ่งไม่แพ้กัน

ละครเรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องล่าสุดของกลุ่มละครคนรุ่นใหม่ อะ เธียเตอร์ ยูนิต ภายใต้การกำกับครั้งแรกของอธิศ ธรรมรุจา ซึ่งเหมือนกับชุน ที่ไม่อยากทำกิจการของครอบครัวที่สืบทอดมา คณะละครกลุ่มนี้ก็พยายามสร้างวิถีทางใหม่ๆ ให้ละครเวที ด้วยการใช้สถานที่ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นโรงละคร แต่ใช้ห้อง ใช้บ้าน หรือสถานที่อื่นๆ มาเป็นสถานที่แสดงที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ในพื้นที่นั้นจริงๆ ให้มีความรู้สึกคล้ายกับไปตามดูชีวิตของคนจริงๆ อย่างใกล้ชิด “เชงเม้ง” ใช้ Chow Why สถานแสดงศิลปะในย่านเจริญกรุงที่ลักษณะคล้ายบ้านของคนเชื้อสายจีน ที่เมื่อเราเข้าไปนั่งในนั้นอย่างใกล้ชิดตัวละคร เราก็ได้ความรู้สึกเหมือนกำลังแอบดูชีวิตของคนในครอบครัวเชื้อสายจีนในบ้านหลังหนึ่งอยู่จริงๆ แต่ธุรกิจสถาปนิกของชุนเองก็ไปไม่รอด แม้ละครเรื่องนี้ไม่ถึงขั้นไม่รอดอย่างธุรกิจของชุน แต่ก็ยังบริหารจัดการวัตถุดิบที่ตัวเองมีอยู่ได้อย่างไม่มีประสิทธิภาพพอ น่าจะคมกว่านี้ได้อีก น่าจะเป็นธรรมชาติ และสมจริงอย่างแนวคิดที่อยากนำเสนอกว่านี้ได้อีก แต่ถ้าจำไม่ผิด ชุนก็พูดเหมือนกันว่าแม้ธุรกิจที่เขาทำเองจะล้ม แต่อย่างน้อย เขาก็ยังได้ทำ ได้ล้มและพลาดด้วยตัวเอง ซึ่งละครเรื่องนี้ก็น่าจะเป็นบทเรียนสำคัญให้คณะละครรุ่นใหม่นี้ได้พัฒนาตัวเองในอนาคต

เชงเม้ง” เคยเป็นละครเวทีที่เล่นในเทศกาลกรุงเทพครั้งที่ 11 มาก่อน และในการนำกลับมาแสดงใหม่ครั้งนี้ ทั้งนินาท บุญโพธิ์ทอง และอธิศ ธรรมรุจ ได้ปรับบทใหม่ให้ทันสมัยขึ้น จากตัวละครที่ใช้โน้ตบุคในการแชทเปลี่ยนมาเป็นไอโฟนในการส่งข้อความหากัน แต่เมื่อปรับมาแสดงในสถานที่ที่ให้เรารู้สึกเหมือนตามดูชีวิตคนจริงๆ ยังมีบางบทสนทนาอยู่บ้างที่เรารู้สึกว่ายังขาดความเป็นธรรมชาติ ไม่กลมกลืนกับสถานที่ที่ใช้แสดง ยังรู้สึกว่าเป็นบทละครที่เหมาะจะอยู่บนเวทีในโรงละครอยู่ ขณะที่การแสดงโดยรวมแล้ว ยังมีการรับส่งที่ผิดจังหวะอยู่บ้าง การแสดงในส่วนที่เกี่ยวกับความลับของชุนยังขาดความคม และถูกกลบด้วยเรื่องราวความลับของซอ้หลีกับวิทย์ที่มีพลังกว่า

ละครใช้ย่านคนจีนมาเป็นสถานที่แสดง เพื่อให้เราได้บรรยากาศเหมือนอยู่ในย่านคนจีนจริงๆ ฉากเปิดการแสดงคือชั้นล่างของบ้าน ทุกตัวละครนั่งคุยกันที่ชุดรับแขกในบ้านโดยบรรยากาศภายนอกมีเสียงล้งเล้งของทั้งยวดยาน ผู้คนที่ผ่านไปมา และทำงานอยู่ละแวกนั้นจริงๆ แต่ตัวละครดูเหมือนอยู่ในโลกของตัวเองตามที่บทกำหนดมามากเกินไป ซึ่งไม่สอดคล้องกับบรรยากาศที่รายรอบอยู่ แต่เมื่อบทกำหนดว่ามีเด็กคนหนึ่งมาด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าบ้าน นักแสดงก็มีปฏิกิริยาไปตามบท แต่เราไม่รู้สึกถึงว่ามีเด็กมาด้อมๆ มองๆ จริงๆ เว้นแต่มีชาวบ้านแถวนั้นเดินคุยกันผ่านไปมา ผู้กำกับควรให้นักแสดงได้ “นอกบท” และเล่นกับบรรยากาศและสิ่งแวดล้อมในขณะนั้นจริงๆ บ้าง เพื่อสร้างความเป็นธรรมชาติให้เหมือนเรามาชมชีวิตคนจีนในบ้านหลังหนึ่งกว่านี้ หากกลัวว่าจะควบคุมสิ่งแวดล้อมไม่ได้ สถานที่ก็ต้องปิดมากกว่านี้ แต่ต้องขอชมน้องทอย ธำรงค์ ผู้รับบทเป็นวิทย์ ที่ขณะเล่นไอโฟนอยู่ในฉากและรอนักแสดงคนอื่นมาเข้าฉากอยู่ น้องชะโงกหน้าออกไปมองข้างนอกเมื่อมีเสียงมอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดี ไม่รู้ว่าเป็นปฏิกิริยาเองตามธรรมชาติ หรือเป็นไหวพริบส่วนตัว แต่ปฏิกิริยาเล็กๆ นั้นบ่งบอกว่าน้องเป็นนักแสดงที่มีความสามารถเกินตัวมากๆ

ฉากที่สองของละครมาเล่นกันที่ชั้นบน ผู้ชมนั่งล้อมรอบเป็นรูปตัวยู โดยนักแสดงอยู่ที่โต๊ะสี่เหลี่ยมตรงกลาง ทำให้นักแสดงบางคนต้องนั่งหันหลังให้ผู้ชม เรารู้สึกอึดอัดในบางขณะที่นักแสดงบางคนอาจจะยังไม่เข้าถึงอารมณ์ตัวละครมากพอ หรือพลังการแสดงยังไม่มากพอที่จะส่งการสื่อสารที่มีพลังได้จากการเล่นแบบหันหลังให้ แต่ในฉากนี้เราก็ได้เห็นความจัดจ้านและเจนจัดของนาถยาในบทซ้อหลี มีการแสดงที่มีพลังให้อยากติดตามดูเธอเกือบตลอดเวลา โดยที่ยังคงให้การแสดงดูเป็นธรรมชาติอยู่ เรามีปัญหากับบทสนทนาของละครในหลายครั้งที่ดูมีความไม่เป็นธรรมชาติแบบที่คนทั่วไปพูดกัน แต่เมื่อบทพูดนั้นผ่านปากของณัฐญา เธอเหมือนย่อยบทพูดนั้นให้เป็นคำพูดของเธอเองแล้วพูดได้ออกมาได้เป็นธรรมชาติ เหมือนเป็นคำพูดของคนจริงๆ

ขอกลับมาพูดถึงธำรงค์อีกครั้ง น้องเป็นนักแสดงที่เราทึ่งมาก ซึ่งจากอายุ ดูแล้วอาจยังไม่ได้มีประสบการณ์มาก แต่กลับรับบทเป็นเด็กซ่าๆ แก่แดดได้อย่างเป็นมนุษย์จริงๆ เหมือนมันเป็นตัวจริงๆ ของน้อง และมีพลังในการแสดงมาก เมื่อณัฐญากับธำรงค์อยู่ในฉาก ทั้งคู่ทำให้ละครดูน่าติดตาม และทำให้ละครเรื่องนี้มีชีวิตชีวา

ถ้าไม่มีประเพณีแล้วเราจะเป็นยังไง” คำถามที่ชุนถามทุกคนในครอบครัว “เราก็ไม่เป็นยังไง เราก็ยังอยู่กันได้ เราก็แค่ไม่มีมัน” และนั่นคือคำตอบที่ชุนได้รับขณะที่ทุกคนก็ยังคงนั่งพับกระดาษเงินกระดาษทองสำหรับวันเชงเม้งในวันรุ่งขึ้นอยู่ สิ่งที่เห็นได้ชัดก็คือ “ครอบครัว” ต่างหากที่ชุนขาดไม่ได้ เพราะไม่ว่าชุนจะอยากใช้ชีวิตแหวกประเพณีของครอบครัวยังไง ชุนคงประสบความสำเร็จได้ยากหากขาดความช่วยเหลือ ความรัก การสนับสนุนของคนในครอบครัว แต่ก็อีกนั่นแหละ เพราะประเพณีรึเปล่าที่ทำให้ทุกคนในครอบครัวมารวมตัวกันได้

สำหรับผู้ที่อยากชมละครเรื่องนี้ รายละเอียดการรับชมอยู่ที่ด้านล่างครับ
รายละเอียดการแสดง:
ประเภท: Family – Drama – Comedy
สถานที่: Cho Why, ซอย นานา วงเวียน 22 ถนนเจริญกรุง (300 เมตร จาก MRT หัวลำโพง ทางออก 2)
วัน/เวลา: วันศุกร์ – วันอาทิตย์ ที่ 24 มี.ค. – 2 เม.ย. 2017
เวลาการแสดง: 20.00 น. และเพิ่มรอบ 16.00 น. สำหรับวันเสาร์-อาทิตย์
ระยะเวลาการแสดง: 75 นาที (การแสดงมีคำบรรยายภาษาอังกฤษ)
บัตรราคาเริ่มต้นที่ 320 บาท (ราคาพิเศษหากจองที่นั่งล่วงหน้า จากราคาหน้างาน 450 บาท)

โปรโมชั่น (จากราคาเต็ม 450 บาท)
⦁ Early-Bird Ticket เมื่อจองที่นั่งภายในเดือนกุมภาพันธ์ เหลือเพียง 320 บาท (สำหรับรอบการแสดงวันที่ 24-26 มีนาคม)
⦁ Reservation Ticket ลดพิเศษเมื่อจองที่นั่งก่อนการแสดง
⦁ รอบสัปดาห์แรก (24-26 มี.ค.) เหลือเพียง 350 บาท
⦁ รอบสัปดาห์ที่สอง (31 มี.ค. – 2 เม.ย.) เหลือเพียง 400 บาท
พิเศษ! โปรโมชั่นครอบครัวเมื่อจองที่นั่งตั้งแต่ 5 ที่ขึ้นไป เหลือเพียง 330 บาท/ที่นั่ง

รายละเอียดเพิ่มเติมและโปรโมชั่นที่
Official Facebook: www.facebook.com/ATheatreUnit
Event Facebook: http://bit.ly/chengmengtheplay
Line ID: @atheatreunit ( https://line.me/R/ti/p/%40fzs6760k )
ติดต่อกลุ่ม A.Theatre.Unit@gmail.com

Power Rangers – ในความเห็นของคุณ

Power Rangers ฉายไปแล้วทั้งในสหรัฐ และที่บ้านเราเมื่อสุดสุปดาห์ที่ผ่านมา รายได้เปิดตัวสุดสัปดาห์แรกอาจยังสู้ Beauty and the Beast ที่ยังคงทำเงินสูงอย่างต่อเนื่องไม่ได้ (88 ล้านเหรียญในสัปดาห์ที่สอง) แต่ก็ถือว่าทำเงินไปได้อย่างน่าพอใจที่ 40.5 ล้านเหรียญ และแม้ว่าคะแนนจากนักวิจารณ์จากการประเมินของ Rotten Tomatoes จะค่อนข้างน้อย (47% และ 5.1/10) แต่ก็ได้คะแนนจากผู้ชมในหสรัฐ หรือ CinemaScore A แปลว่าหนังมีโอกาสที่จะยืนโรงยาวและทำรายได้ต่อ ซึ่งด้วยทุนสร้างราว 105 ล้านเหรียญ ก็น่าจะทำให้ได้หนังกำไรพอที่จะมีภาคต่อครับ

ตัวผมจัดอยู่ในพวกเดียวกับ 47% ของ Rotten Tomatoes ครับ และถ้าใครถามว่าควรไปดูไหม ก็คงไม่กล้าแนะนำแบบเต็มปาก เพราะโดยส่วนตัวก็เห็นอยู่ว่า มันมีข้อเสียบางอย่างที่อาจทำให้ผู้ชมทั่วไปไม่โดนใจมัน ตั้งแต่การที่ปูเรื่องนาน เดาเรื่องได้ มีความคล้ายเรื่องโน้นเรื่องนี้หลายเรื่องมีการขายของแบบหน้าด้านๆ จนเรายอมใจ แต่ที่ชอบเพราะมันปลุกพลังความเป็นเด็กที่อยู่ในตัวให้ออกมาแปลงกายได้ มันยังมีตัวละครที่มีสีสันแบบโอเวอร์ๆ การสอนเรื่องความสามัคคี และฉากแอ็คชั่น 15 นาทีสุดท้ายที่สนุก มันเป็นหนังที่เป็น guilty pleasure ของผมมากๆ

ปล. เมื่อก่อนก็เคยรู้สึกไม่ดีบ้างที่หนังที่เราชอบได้คะแนนวิจารณ์น้อยๆ มีคนไม่ชอบเยอะ แต่เดี๋ยวนี้คิดใหม่ว่า อย่างน้อยอย่าง Power Rangers ก็มีอีก 47 % ที่ชอบเหมือนเรา

ชมหนังแล้วชอบหรือมีความเห็นยังไงกันบ้างครับ

 

Read more of this post

Beauty and the Beast – ในความเห็นของคุณ

Beauty and the Beast ฉบับสร้างใหม่ของดิสนี่ย์เข้าฉายมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ และจากรายได้ทั่วโลกจนถึงตอนนี้ 428 ล้านเหรียญ ดิสนี่ย์อาจได้หนังพันล้านเรื่องใหม่อีกเรื่องครับ เป็นการพิสูจน์อีกครั้งว่า ถ้าจะทำหนังจากเทพนิยายแล้วก็ต้องเป็นค่ายดิสนี่ย์จริงๆ ที่รู้ว่าจะทำหนังออกมายังไงให้เรียกผู้ชมได้ และรู้ว่าผู้ชมต้องการอะไรบ้างจากหนังแนวนี้

คะแนนที่ Rotten Tomatoes ตอนนี้ของหนังจาก 224 บทวิจารณ์อยู่ที่ 6.7/10 ครับ และมีนักวิจารณ์ชอบ 70% โดยความเห็นรวมๆ ชื่นชอบงานสร้างที่ละเอียด นักแสดงที่มีสีสัน การซื่อตรงต่อต้นฉบับ แต่ก็ยังมีการใส่แง่มุมที่สดใหม่ลงไป แต่แน่นอนว่าในเรื่องของการซื่อตรงต่อต้นฉบับ ก็มีบางนักวิจารณ์มองว่าซื่อตรงมากจนน่าอึดอัดโดยเฉพาะการพยายามเลียนแบบกระทั่งมุมกล้องและการเคลื่อนกล้อง ซึ่งบางอย่างไม่เหมาะสมกับงานเป็นหนังคนแสดง

สำหรับผม มองว่าหนังสนุกและเพลิดเพลินจนจบ แต่ฉบับคนแสดงยังไม่ตราตรึงเท่าฉบับอเนิเมชั่นครับ เวลาดิสนี่ย์เอางานการ์ตูนมาแปลงเป็นคนแสดง ไม่ได้แปลงแค่สื่อ แต่แปลงตัวละครให้เป็นคนจริงๆ ในเชิงความลึกด้วย นับตั้งแต่ Cinderella มาแล้ว และดิสนี่ย์ก็ทำได้อีกใน Beauty and the Beast มันจึงทำให้หนังเทพนิยายที่เรารู้เรื่องอยู่แล้ว และแทบจะก๊อปฉากกันมาเกือบทั้งเรื่องมีความสนุกน่าติดตาม

แต่อาจเพราะฉบับอนิเมชั่นมีช่วงเวลาที่เป็น”มนตร์ขลัง”อยู่ในหนังมากมาย และฉบับหนังก็พยายามจะสร้างทุกฉากให้เต็มไปด้วยมนตร์ขลังนั้น ผลปรากฏว่ามันล้น เกือบทุกฉากที่เป็นฉากร้องเพลงมีการจัดชุดใหญ่ อลังการ แข่งกันเพื่อให้เป็นฉากที่ยิ่งใหญ่ น่าจดจำ มันเลยทำให้ไม่มีฉากไหนเด่นหรือน่าจดจำเป็นพิเศษ ทำให้กราฟอารมณ์ของหนังใกล้เคียงกันเกือบตลอดเรื่อง ทำให้หนังเสียความกลมกล่อม ขณะที่ฉบับอนิเมชั่นรู้ว่าจะผ่อนตรงไหน และจะไฮไลท์ตรงไหนเป็นพิเศษครับ

ชมกันไปแล้วรู้สึกยังไงบ้างครับ มาใส่ความเห็นกัน

Read more of this post

Kong: Skull Island – ในความคิดเห็น

หลังจากที่ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส ได้เปิดจักรวาลภาพยนตร์ดีซีด้วย Batman v Superman: Dawn of Justice เมื่อปีที่แล้ว ก็ได้เปิดจักรวาลใหม่อีกหนึ่งก็คือจักรวาลสัตว์ประหลาดยักษ์ด้วย Kong: Skull Island ในปีนี้ครับ และดูเหมือนว่าจักรวาลหลังนี้ได้รับการตอบรับจากนักวิจารณ์ดีกว่าจักรวาลแรก

หนังมีนักวิจารณ์ชอบราว 80% และมีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 6.7/10 ตามการประเมินของ Rotten Tomatoes ส่วนคะแนนของนักวิจารณ์จากการประเมินของ Metacritic อยู่ที่ 63/100 ครับ แต่ก็ยังถือว่าน้อยกว่า King Kong ฉบับของปีเตอร์ แจ็คสัน ที่คะแนนของ Rotten Tomatoes อยู่ที่ 7.7/10 กับ 84% และคะแนนของ Metacritic อยู่ที่ 81/100

ในแง่ของรายได้ ดูเหมือนว่าจะไม่สวยเท่าคำวิจารณ์ครับ หนังทุนสร้าง 185 ล้านเหรียญเรื่องนี้ (ยังไม่รวมงบการตลดา) ทำเงินจากรอบพิเศษค่ำวันพฤหัสบดีในสหรัฐไป 3.7 ล้านเหรียญ และคาดว่าจะเปิดตัวด้วยรายได้ในสหรัฐ 45-50 ล้านเหรียญ ตามรายงานของเดอะ ฮอลลีวู้ด รีพอร์เตอร์ แต่ในบทความบอกด้วยว่าคำวิจารณ์ที่ดีน่าจะช่วยให้หนังทำรายได้ในระยะยาวครับ

ในความเห็นส่วนตัว Kong: Skull Island เป็นหนังที่ดูได้ในระดับเพลินๆ มีฉากอสุรกาย และฉากต่อสู้ของอสุรกายที่ตื่นตาตื่นใจและน่าตื่นเต้น หนังสนุกกว่า Godzilla ปี 2014 แต่ก็ไม่ได้สนุกเท่าที่คาดหวัง ซึ่งจุดบอดใหญ่อยู่ที่การมีตัวละครที่น่าเบื่อ หรือไม่ก็ไม่ได้สร้างอารมณ์ร่วมให้เราได้ในตัวละครเหล่านั้น

หลายฉากสวย เท่ มีความเล่นใหญ่ ท่าเยอะ และมีความคาราวะหนังยุค 70 เพิ่มคุณค่าให้แก่งานสร้าง แต่ฉากเหล่านั้นกลับดึงกราฟอารมณ์ของหนังไม่ให้มันพีค ถ่ายมาได้อย่างสร้างสรรค์ แต่กลับไม่ค่อยช่วยในด้านการสร้างความสนุกแบบที่หนังตลาดควรมี นึกถึงคำพูดของครูเป็ด มนชีพ ตอนเป็นคอมเมนเตเตอร์ AF 2 ว่า บางครั้ง การจะตัดเนย เราไม่จำเป็นต้องใช้อีโต้ก็ได้

มีความเห็นยังไงต่อหนังบ้างครับ มาให้ความเห็นกันได้เลยครับ

Read more of this post